انجمن ایرانی تاریخ با همکاری دانشگاه اراکمطالعات تاریخی جنگ2588-70333320191023The Position of the Concept of Just War in Saladin`s Military Conductجایگاه مفهوم جنگ عادلانه در سیره نظامی صلاح الدین ایوبی12237095FAفاطمهاحمدونددانشگاه بین المللی امام خمینی(ره)، قزوین، ایرانعلیرضااشتری تفرشیاستادیار دانشگاه حکیم سبزواری، سبزوار، ایرانسمیهآقامحمدیدانشجوی دکتری تاریخ و تمدن دانشگاه فردوسی مشهدحسنصیانتیاستادیار دانشگاه حکیم سبزواری، سبزوار، ایرانJournal Article20190408The twenty-two years of Saladin's rule, who is the founder of Ayyubid dynasty and the first sultan of Egypt and the Levant, witnessed tens of his battles against the Crusaders. Some of his battles happened against Muslim emirs in Egypt, the Levant, and Northern Iraq. The present paper, drawing on just war theory, aims to explore the findings of its historical study of the Islamic sources and some Christian research in order to provide an answer to the question of to what extent Saladin's military conduct and policies are compatible with the principles of just war. The results of this descriptive-analytical study indicate that Saladin's military conduct is more in line with the realistic theory of war rather than with the concept and principles of just war theory because while the latter consider just war a legal war to achieve peace by avoiding cruel treatment of civilians, prisoners, and the aggressed environments, Saladin has fought wars with the aim of attaining more dominance, accompanied by revenge and unconventional invasions destructive for the civilians. Therefore, in spite of his observance of ethical rules in many wars, cruelty and seeking power is observed in his other wars. <br /> دوران بیست و دو ساله (567ـ589 ق) سلطنت صلاح الدین ایوبی، بنیانگذار ایوبیان مصر و شام، با دهها نبرد با صلیبیان همراه بود. افزون بر آن، نبردهای وی با امیران مسلمان در مصر، شام و شمال عراق نیز جریان داشت. این مقاله بر آن است تا حاصل پژوهش تاریخی خود در منابع اسلامی و برخی پژوهشهای مسیحیان را که از روشی توصیفیـ تحلیلی فراهم آمده است، با رهیافت معرفی شده از نظریه جنگ عادلانه بکاود تا به این پرسش پاسخ دهد که رفتار و سیاستهای نظامی این چهره تاریخی تا چه حدّ با اصول جنگ عادلانه قابل تطبیق است؟ دستاورد این پژوهش نشان از آن دارد که رفتار نظامی صلاحالدین بیشتر با نظریه واقعگرایانه جنگ تطبیق دارد تا با مفهوم و اصول نظریه جنگ عادلانه؛ زیرا در حالی که اصول جنگ عادلانه را جنگی قانونمند برای رسیدن به صلح و با اجتناب از رفتار خشونتبار با غیر نظامیان، اسیران و فضاهای محیطی مورد تهاجم میدانند، در کارنامه صلاحالدین، جنگهایی برای رسیدن به سلطه بیشتر، همراه با انتقامجویی و تهاجمهای نامتعارف آسیبزا برای غیر نظامیان دیده میشود؛ لذا به رغم رفتارهای سلطان ایوبی در رعایت موازین اخلاقی در بسیاری جنگها، خشونت و قدرتطلبی در موارد متعددی از دیگر جنگهای وی دیده میشود. <br /> https://hsow.journal.araku.ac.ir/article_37095_420cd0f0b63733bb95cdebf2027965eb.pdfانجمن ایرانی تاریخ با همکاری دانشگاه اراکمطالعات تاریخی جنگ2588-70333320191023The Position of the Qur'anic Ayahs in the Analysis of the Conquests of the Arab Muslims in Iranجایگاه آیات قرآن در تحلیل فتوحات اعراب مسلمان در ایران234036913FAمحمدحسن بیگیاستادیار گروه تاریخ دانشگاه اراکرضامحمدیدانشجوی دکتری تاریخ انقلاب اسلامی دانشگاه بوعلی سینا همدانعلیزارعیدانشجوی دکتری تاریخ انقلاب اسلامی، پژوهشکده امام خمینی(ره) و انقلاب اسلامی0000-0003-3546-5361Journal Article20180729<strong>Abstract </strong> <br />The conquests of Arab Muslims in Iran is one of the issues that have not yet been fully explored and there are many unanswered questions. A fundamental question to ask is what role the ayahs of the Holy Qur'an played in the course of conquering Iran. The present study claims that the Qur'anic ayahs, as a guidebook for Muslims, have played a key role in Arabs' attitude and their performance in the conquests of Iran and their victory over the Sassanid government. Therefore, taking a descriptive-analytical approach, it attempts to reconstruct the position of the Qur'anic ayahs in the calculations and mental space of Arab Muslims by re-reading the historical texts. Muslims seem to have greatly profited from the inspirations of the Qur'anic ayahs in their battles. They were encouraged by the promises of victory given to the Muslims in the Qur'anic ayahs, and aroused the spirit of self-sacrifice and martyrdom by the idea of sacrificing oneself. <br /> <br /> مسأله فتوحات اعراب مسلمانان در ایران یکی از مسائلی است که هنوز ابعاد آن به طور کامل مورد بررسی قرار نگرفته است و پرسشهای بسیاری در این خصوص وجود دارد. یکی از پرسشهای بنیادین در این زمینه این است که آیات قرآن کریم چه جایگاهی را در روند فتوحات ایران داشته است؟ مدعای پژوهش پیشرو بر این است که آیات قرآن به عنوان کتاب راهنمای مسلمانان، نقشی اساسی در نوع نگاه و عملکرد اعراب در روند فتوحات در ایران و پیروزی آنان بر دولت ساسانی داشته است که در اینجا تلاش میشود با خوانش مجدد متون تاریخی و با رویکرد توصیفیـ تحلیلی، جایگاه آیات قرآن در دستگاه محاسباتی و فضای ذهنی اعراب مسلمان بازسازی، و به نقش آن در پیروزیهای مسلمانان در روند فتوحات پرداخته شود. به نظر میرسد مسلمانان در الهامگیری از آیات قرآنی در عرصه نبرد بهره فراوانی بردند. آنان با نویدهای پیروزی که به مسلمانان در آیات قرآنی داده شده بود روحیه میگرفتند و از اندیشه شراء نفس که به معناى فدا کردن خود بود روحیه ایثار و شهادتطلبی را تحریض مینمودند.<br /> https://hsow.journal.araku.ac.ir/article_36913_83aa658c240d1badb5185b3d6fc8c808.pdfانجمن ایرانی تاریخ با همکاری دانشگاه اراکمطالعات تاریخی جنگ2588-70333320191023Investigation of Mollasara Incident Reports and the Assassination of Haydar Khan Amo-oghli in Jangal Movement Drawing on Michael Stanford's Method of Axes of Giving Meaningواکاوی گزارشهای واقعه ملاسرا و قتل حیدر عمواوغلی در نهضت جنگل (با تکیه بر روش محورهای معنادهی استنفورد)417236912FAبشیرسراجیدانشجوی دکتری تاریخ و تمدن ملل اسلامی، دانشگاه فردوسی مشهدعبدالرحیمقنواتدانشیار گروه تاریخ و تمدن ملل اسلامی، دانشگاه فردوسی مشهدJournal Article20190507There are several reports in the form of first and second-hand accounts from Mollasara incident which led to the collapse of the Jangal Movement. This incident has been mainly recounted by two types of narrators: those reporting it by considering the events prior to and concurrent with it and others who have analyzed it in terms of its consequences or have only taken concomitant events into account. The narratives of both these groups, accompanied by some sort of leniency or superficiality, have caused ambiguity in the identification of the perpetrators, persons or factions, of the incident. The present study thus aims to examine the reports of Mollasara incident and the assassination of Haydar Khan Amo-oghli. The results of this descriptive-analytical examination show that although each report has its own defects, the incident could have been a function of deliberate or unwanted participation of various factions associated with the Jangal Movement. It appears that the offenders of Mollasara incident had something to do with the murder of Haydar Khan Amo-oghli and that the role of the agents of the British government is more noticeable than others. <br /> <br /> از واقعه ملاسرا که مقدمه فروپاشی نهضت جنگل بود، گزارشهای متعددی در قالب روایتهای دستاول و دستدوم موجود است. راویان این ماجرا عمدتاً به دو گروه تقسیم میشوند: عدهای که با در نظر گرفتن حوادث قبل و همزمان با این رخداد آن را گزارش کردهاند و برخی که واقعه را با توجه به پیامدها و نتایج آن و یا فقط با در نظر گرفتن حوادث همزمان با واقعه تحلیل نمودهاند. روایت این گروهها که با نوعی سهلانگاری یا سطحینگری همراه است، این سؤال را مطرح میکند که عاملان واقعه ملاسرا و قتل حیدر عمواوغلی چه افراد یا جناحهایی هستند؟ هدف از این پژوهش آن است که گزارشهای واقعه ملاسرا و قتل حیدرخان را مورد مداقه قرار دهد. بررسیهای مبتنی بر روش توصیفیـ تحلیلی، نشان میدهد با اینکه هر کدام از گزارشها نواقصی به همراه دارند، میتوان وقایع مزبور را حاصل مشارکت خواسته یا ناخواسته جناحهای مختلف مرتبط با نهضت جنگل دانست. به نظر میرسد، عاملان واقعه ملاسرا بیارتباط با قتل حیدرخان نبودهاند و در این میان نقش عوامل دولت انگلیس پررنگتر است.<br /> <br /> <br /> https://hsow.journal.araku.ac.ir/article_36912_0f3839dc22ff5ad19a6b74203fac591f.pdfانجمن ایرانی تاریخ با همکاری دانشگاه اراکمطالعات تاریخی جنگ2588-70333320191023An Analytical Survey of the Political-Religious Approaches of Babak and Tahir in Their Encounters with Abbasid Caliphateبررسی تحلیلی رویکرد سیاسی-مذهبی بابک و طاهر در رویارویی با خلافت عباسی739436668FAکیوانکریمی الواردکترای تاریخ دانشگاه شیراز0009-0000-2053-4016علیرضاییاناستادیار گروه تاریخ دانشگاه یاسوجJournal Article20181118 <br /><strong> </strong> <br />Despite the diverse religious-political Iranian movements against Abbasid Caliphate, addressing the typology of the approach taken by the leaders of such movements to Caliphs and the Arab domination is important. Various approaches can be seen in the Iranians' encountering Arabs. Using predominantly historical sources, the present descriptive-analytical comparative paper, while discussing the two approaches of idealism and realism, tries to show the manifestation and the consequences of the aforementioned approaches in Babak Khorramdin and Tahir Dhul-Yaminayn's encountering Abbasid Caliphate. Babak's approach, despite the continuity and vastness of his movement that applied some kind of idealism was less likely to succeed in the long-run whereas Tahir who employed a realist policy (in spite of his swerving from it prior to his doubtful death) opened the way for Iranian independence. In other words, a movement with an idealistic approach that applied combinatory or non-Islamic ideology and enjoyed mass popularity, had a lesser chance for success than a realist movement with a religious legitimacy but no mass popularity. The main question concerns the weaknesses of Babak's movement and the strengths of Tahir's movement. The answer to this question can be found in the idealist and realist approaches the manifestations and consequences of which have been dealt with in this study. <br /> <br /> با وجود تنوّع سیاسیـ مذهبی جنبشهای ایرانی علیه خلافت عباسی، پرداختن به گونهشناسی رویکرد سلسلهجنبانان چنین جنبشهایی نسبت به خلفا و سلطهی اعراب دارای اهمیت میباشد. در رویارویی ایرانیان در برابر اعراب، میتوان رویکردهای مختلفی را نشان داد. این مقاله با مراجعه به منابع عمدتاً تاریخی با شیوه توصیفی، تحلیلی و مقایسهای ضمن بحث از دو رویکرد ایدئالیسم و واقعگرایی، سعی در نشان دادن جلوه و پیامد رویکردهای مذکور در جریان مواجههی بابک خرمدین و طاهر ذوالیمینین با خلافت عباسی را دارد. رویکرد بابک خرمدین، علیرغم تداوم و گستردگی جنبش وی، با کاربست نوعی ایدئالیسم، احتمال کمتری برای موفقیت درازمدت داشت، در حالیکه طاهر، با کاربست سیاستی واقعگرایانه، (علیرغم عدول از آن، پیش از مرگ مشکوکش) راه را برای استقلال ایرانزمین هموارتر کرد. به بیان دیگر، جنبشی با رویکرد ایدئالیستی، کاربست ایدئولوژی ترکیبی یا غیر اسلامی و پایگاهی تودهیی، نسبت به حرکتی واقعگرا با مشروعیتی مذهبی و پایگاهی غیرتودهیی، شانس موفقیت کمتری داشت. سؤال اصلی این است که نقاط ضعف جنبش بابک و نقاط قوّت حرکت طاهر در چه بود؟ پاسخ آن را میتوان در رویکرد ایدئالیستی و واقعگرایانه جستوجو کرد که این مقاله به تحلیل جلوهها و پیامدهای آن پرداخته است.<br /> https://hsow.journal.araku.ac.ir/article_36668_68cdd7cf8954323ce3a4329051385e2c.pdfانجمن ایرانی تاریخ با همکاری دانشگاه اراکمطالعات تاریخی جنگ2588-70333320191023The Role of Positioning in Wars Emphasizing Wars in the Eras of Saffarids, Buyids and Seljuqsبررسی نقش مکان گزینی در جنگ با تأکید بر جنگ های حکومت های صفاریان، آل بویه و سلجوقیان9511236669FAمحسنمرسل پوردانشیار دانشگاه سیستان وبلوچستانJournal Article20190209Using geographic features was considered as an important war strategy in the early Islamic centuries. Positioning sometimes took place on the edge of deserts where nomads generally used this method against regular troops. The troops and people living in the mountains used to take positions in the mountains and valleys in times of war. In some cases, the river banks or the opposite direction of the wind were also chosen as fighting positions. The present paper studies the role of positioning which has been mostly neglected in new research, except for one study. Taking an analytical approach and by exploring historical first-hand sources, it thus analyzed the role of positioning in the outcomes of the wars of the first centuries of Islam highlighting Saffarids, Buyids and Seljuqs eras. In response to the main question of the study, which was the aforementioned role, given the habitation and ways of life of the warriors, it was argued that positioning played a very important role in determining the outcomes of wars and that by benefiting from natural features, positioning was considered as part of the war strategy and an influential factor in determining the outcome of the war in that historical epoch. <br /> <br /> بهرهگیری از عوامل جغرافیایی از راهبردهای مهم جنگی در قرون نخستین اسلامی به شمار میآمد. مکانگزینی گاه بر کران بادیه انجام میگرفت که عموماً بادیهنشینان از این روش در برابر سپاهیان منظم بهره میبردند. سپاهیان و مردم مناطق کوهستانی به هنگام جنگ، در کوه و درّه موضع میگرفتند. در برخی موارد نیز مکان گزینی در کنار رودخانه و یا در جهت مخالف وزش باد انجام میشد. ضرورت تحقیق حاضر که به بازشناسی نقش مکانگزینی در جنگها پرداخته از اینرو است که عموماً در تحقیقات جدید مغفول مانده و بجز یک مورد، تحقیقی در این باره انجام نشده است. مقاله حاضر با رویکردی تحلیلی و با واکاوی منابع دست اول تاریخی به بررسی نقش مکانگزینی در نتیجه جنگهای سدههای نخستین اسلامی با تأکید بر مقطع صفاریان تا پایان سلجوقیان پرداخته است. پرسش اصلی مقاله این است که مکانگزینی چه نقشی در نتیجه جنگهای قرون نخست اسلام داشته است؟ در پاسخ به این پرسش نیز این مدعا مطرح شده که مکانگزینی با توجه به منطقه مورد سکونت و شیوه زندگی سپاهیان انجام گرفته و مکانگزینی با سود جستن از عوارض طبیعی، بخشی از راهبرد جنگی و از مؤلفههای اثرگذار در تعیین نتیجه نبرد در این دوره تاریخی بهشمار میآمد.<br /> https://hsow.journal.araku.ac.ir/article_36669_b7e2588d3cbee971f93dd87308720d90.pdfانجمن ایرانی تاریخ با همکاری دانشگاه اراکمطالعات تاریخی جنگ2588-70333320191023The Rise of Individualism and Culture in War Historiography: Since World War II until the Beginning of 21st Centuryطلوع «تفرد» و «فرهنگ» در تاریخنگاری جنگ؛ از جنگ جهانی دوم تا آغاز قرن بیست و یکم11313636860FAعلیمیرهاشمیدانشجوی دکتری دانشگاه عالی دفاع ملی، پژوهشکده علوم و معارف دفاع مقدس، تهران، ایرانسید علیمزینانیدکتری تخصصی دانشگاه عالی دفاع ملی، پژوهشکده علوم و معارف دفاع مقدس، تهران، ایران0000-0002-6919-4339Journal Article20190514Western historiography has experienced numerous developments during the 19th and 20th centuries, some of which being the departure from "literary history” toward “scientific history”, thereby toward “social sciences-oriented history” and interdisciplinary studies, and nowadays being subject to “post-modern criticism”. The result of all these developments has been the tendency of historiography of modern time to “individualism” and “culture” rather than “holism” and “economy and politics”. Western war historiography has been no exception to such evolutions. While providing a brief account of the developments of Western historiography, the present article, through an explicative-genetic approach, aims to analyze the impact of such developments on the transformation of war historiography. The analysis was performed revolving around five topics comprising of 1. Presuppositions, 2. Valuation, 3. Explicative systems, 4. Thematic organization and categorization, and 5. Reference typology. As a result of this study, one can talk about two groups of “classic historiographers of war” who, focusing on “scientific history”, sometimes allow the new developments of historical studies to influence them within the above-mentioned five topics and “new historiographers of war” who, by contrast, may sporadically have hindsight on the obsolete remnants of “scientific history”. <br /> <br /> <br />تاریخشناسی در غرب در طول دو قرن نوزده و بیست میلادی تحوّلات بسیار گستردهای را از سر گذرانده است؛ حرکت از «تاریخ ادبی» به سمت «تاریخ علمی»، از آن به سمت «تاریخ متمایل به علوم اجتماعی» و مطالعات میانرشتهای و امروزه قرار داشتن در معرض «نقد پست مدرن» از جمله آن است. برآمد تمام این تحوّلات امروزه تمایل بیشتر تاریخشناسی به «تفرد» و «فرهنگ» به جای «کلان» و «اقتصاد و سیاست» بوده است. تاریخنگاری جنگ هم در غرب از این تحوّلات مستثنی نبوده است. مسأله بررسی حاضر از خلال رهیافتی تشریحیـ تکوینی، ضمن ارائه گزارشی مختصر از تحوّلات تاریخشناسی غرب، این است که طی دو قرن اخیر این تحوّلات چه تأثیری بر دگرگونی تاریخنگاری جنگ داشته است؟ پاسخ به سؤال مذکور در قالب پنج حوزه موضوعی: الف) مفروضات پیشینی؛ ب) نقش ارزشگذاری؛ ج) نظامهای تبیینی؛ د) سازماندهی و دامنهیابی موضوعی و ه) گونهشناسی استنادات؛ سازماندهی گشته و مورد بررسی قرار گرفته است. در نتیجه از دو گروه «مورخان کلاسیک جنگ» و «مورخان نوگرای جنگ» در غرب میتوان صحبت کرد. گروه اول با تمرکز بر «تاریخ علمی» گاهی اجازه میدهند تحوّلات جدید تاریخشناسی نیز، در پنج حوزه موضوعی، فوق بر آنها تأثیر بگذارد؛ اما گروه دوم، برعکس، گاهی نگاهشان به مردهریگ کم استفاده «تاریخ علمی» هم میافتد. <br /> https://hsow.journal.araku.ac.ir/article_36860_ac2021a3df2b019f7ab3539bbe729d4e.pdf